DİYARBAKIR- Vehbi Koç İlköğretim Okulu’nda açılan kursta okuma-yazmayı öğrenen Kader, ayak parmaklarıyla tuttuğu kalemle "Ben şu fani Dünya’da normal insanlar gibi yaşamak isterdim." diye başlayan bir yazı yazdı. Diyarbakır’da doğuştan iki kolu bulunmayan Kader’e 9 yıl önce iki protez kol takıldı. Kendisine takılan iki protez kolu omuzları olmadığı ve bu yüzden taşıyamadığı için kullanamayan Kader’in hayattaki en büyük hayali okuma yazmayı öğrenmek ve iki kolu bulunan bir öğretmen olarak çocuklara ders vermekti.

Ancak ne okula gidebildi, ne de öğretmen olabildi. Parkinson hastası olan annesinin de ihtiyaçlarını karşılayan Kader, yıllar sonra da olsa hayallerinden birine kavuştu ve okuma-yazmayı öğrendi.

İSMİ KADER OLDU

Kader daha henüz 29 yaşında ama yaşadıkları ve çektiği acılar adeta yüzüne yansımış. ’Öden’ ailesinin 9 çocuğunun en sonuncu olan Kader, iki kolu olmadan dünyaya geldi. Tüm çocuklarında herhangi bir problem olmamasına rağmen en küçük kızının iki kolu olmadığını gören baba Ahmet Öden, bu nedenle çocuğunun bu durumunu kadere bağlayarak biricik kızan ‘Kader’ ismini verdi. Yaşıtları gibi yaşayamayan, koşup ve oynamayan Kader okula gidemedi. Sokakta çocuklar okula giderken, o sadece bazen gözü yaşlı bazen de hüzünlü bir şekilde baka kaldı. Evlerinden yaklaşık 100 metre mesafedeki okula gidemeyen Kader, yaşı ilerledikçe okuma-yazma azmi de o denli artıyordu. Hep okuyup öğretmen olmayı hayal eden Kader’in hep acı dolu kaderini değiştirecek bir gelişme oldu. Aynı mahallede bulunan Vehbi Koç İlköğretim Okulu, yetişkinlere yönelik okuma-yazma kursu açtı. Mahalledeki okuma-yazma bilmeyen diğer insanlar gibi açılan kursa giden Kader, hep özlem çektiği kaleme de eli olmadığı için ayağı ile dokunabildi. Kurs sonunda azmi sayesinde okuma ve yazmayı kısa sürede öğrenen genç kız, ayak parmaklıkları arısına aldığı kurşun kalemle ilk olarak kendi ismini yazdı.

MUHTAÇ OLMAK İSTEMİYORUM

Okuma-yazmayı öğrenen Kader Öden duygularını da bir kâğıda döktü. Kader Öden’in, duygularını anlattığı yazısı ise şöyle: "Bun şu fani Dünya’da normal insanlar gibi yaşamak isterdim. Benim kollarımın olmasını isterim ve güzel yemek yemeği isterdim. Ve herkes gibi bu hayatın tadını almak isterdim. Bu söylediklerimin, anlattıklarımın hepsinden mahrumum. Hiç kimsenin de böyle olmasını istemem. Bundan dolayı Allah’tan başka kimseye hiç kimseye muhtaç olmayı istemem. Ben Kader…"

9 YIL ÖNCE PROTEZ KOL TAKILDI

Dokuz çocuk babası memur emeklisi 75 yaşındaki Ahmet Öden ise, tek isteği ise kızına kol takılması. Sekiz çocuğunun sağlıklı olduğunu ifade eden Öden, "Kızımın doğuştan kolları yok. Tüm ihtiyaçlarını ayaklarıyla yapıyor. 9 yıl önce protez kol takıldı. Ancak omuzları da olmadığı için kollarını taşıyamıyordu. Robot gibiydi. Çocuklar korkuyordu. Oda bu durumdan rahatsız olduğu için protezleri çıkardı. Daha uygun kol takılırsa kızın hayatı değişir" dedi